Ελλάδα Καληνύχτα

imagesdf
Πολύ ξύλο… ξύλο και πάλι ξύλο γιατί κάπως έπρεπε αυτή η κυβέρνηση να δώσει τα εύσημα στην χούντα για τα κατορθώματά της την νύχτα του Πολυτεχνείου.
Στην μαζικότερη πορεία των τελευταίων ετών, απέναντι σε μια δεξιά των γκλομπ … η εντολή που ακουγόταν μέσα από τους ασυρμάτους ήταν » μόνο ξύλο όχι συλλήψεις» και το ξύλο έπεφτε βροχή όπως κάτι παλιές εποχές τότε που εμείς οι μεγαλύτεροι που τα ζήσαμε από κοντά τρέχαμε να κρυφτούμε στα στενά γύρω από το Σύνταγμα, φτάναμε στις στοές της Ομόνοιας ενώ οι αύρες έκαναν σούζα στα οδοστρώματα και πετούσαν σαν μέλισσες τα δακρυγόνα γύρω μας.
Η μνήμη όμως είναι εδώ, δεν χάνεται από τα fake news των τηλεμαιντανών, ούτε από την διαστρέβλωση της ιστορίας γιατί έτσι είναι… φοβούνται τα ανθρωπάκια την δύναμη της ιστορίας και προσπαθούν να την αλλάξουν, να την βάλουν στο χρονοντούλαπο της λήθης.
Τρέχουν να ξεφύγουν τα ανθρωπάκια, ξεπουλάνε τις ίδιες τους τις δεσμεύσεις, τον λόγο τους και είναι παράσημο το χρήμα που είναι καρφιτσωμένο στα πέτα τους.
Κορυφαίος ο σχολιασμός της Κυβέρνησης για τον πρώην πρωθυπουργό που δεν έφτασε μέχρι το τέλος της πορείας ενώ ο σημερινός πρωθυπουργός απαξίωσε να καταθέσει στεφάνι στην μνήμη των νεκρών εκείνης της μακρινής νύχτας βάζοντάς το στα πόδια (καμία έκπληξη) με δέκα δικαιολογίες στην ατζέντα του. Μόνο που κανένας Τσιτσιπάς όσο άξιος κι αν είναι δεν εξισώνεται με ένα Πολυτεχνείο.
Το αίμα στις πλάκες του πεζοδρομίου είναι η απάντηση για μια μνήμη που δεν χάθηκε και το μπουκάρισμα στην πολυκατοικία της Στουρνάρη υπό τους ήχους της κλασσικής μουσικής που ακουγόταν από κάποιο διαμέρισμα , η διαπόμπευση του φοιτητή που λοξοκοίταξε τον ματατζή, το γκλομπ στην πλάτη της μάνας και το ανοιγμένο κεφάλι της φοιτήτριας ξεσκεπάζουν το κράτος της γραβάτας.
Στον επόμενο τόνο οι Financial Times θα παίζουν τένις με την Liberal … οι πρώτοι θα ξεσκεπάζουν και η δεύτερη θα καλύπτει. Ελλάδα Καληνύχτα.
Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο.

Βιβλιοδεσία

Είχα διαβάσει πολλά για το θέμα »βιβλιοδεσία» όμως δεν είχε βρεθεί η ευκαιρία να το δοκιμάσω μόνη μου ώστε να βάλω σε εφαρμογή κάποια στιγμή τις οδηγίες που είχα αποθηκεύσει.  Έπρεπε να έρθει μια Νικολέτα – Δήμητρα για να με βάλει σε πειρασμό να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου ΚΑΙ σε αυτόν τον τομέα!

20190708_102340

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα πάρα πολλά σχετικά με αυτό το θέμα. Θα έλεγα πως ήταν τόσα πολλά ώστε περισσότερο με μπέρδεψαν, παρά με βοήθησαν. Ώσπου αποφάσισα να κάνω ένα καλό ξεκαθάρισμα στα αποθηκευμένα μου και να κρατήσω αυτό που μου φάνηκε πιο εύκολο και στα μέτρα μου σαν αρχάρια για να ξεκινήσω.

Σαν blogger που αλλού θα έβρισκα τις καλύτερες οδηγίες παρά σε ένα καταπληκτικό blog, το The Daily Bytes Blog  που δίνει μια τεράστια γκάμα ευφάνταστων κατασκευών!

Οι οδηγίες είναι βήμα βήμα και μπορεί κι ο πιο αρχάριος να τις ακολουθήσει για να φτιάξει το δικό του »βιβλίο» στο χέρι και νομίζω πως κάτι χειροποίητο πέρα από την δική μας ευχαρίστηση, είναι και το καλύτερο δώρο γιατί δείχνει φροντίδα και αγάπη για εκείνον που θα το δώσουμε.

Για εμένα η πρώτη μου χειροποίητη βιβλιοδεσία είναι ένα album, με σκληρό εξώφυλλο και κάθε φύλλο του χρωματισμένο και ζωγραφισμένο στο χέρι.

20190803_092129

Ξεκίνησα με φύλλα από λευκό χαρτόνι κανσόν που τα μέτρησα στις επιθυμητές διαστάσεις και τα έκοψα προσέχοντας πάντα να μπορούν να διπλωθούν στην μέση.

Η επόμενη κίνηση ήταν να ξεκινήσω με διάφορα χρώματα ακουαρέλας να εμποτίζω τα φύλλα ώστε να αποκτήσουν τις απαλές αποχρώσεις που ήθελα και δεν έβρισκα στο εμπόριο.

20190704_094146

Άφησα κρεμασμένα τα φύλλα να στεγνώσουν και μετά άρχισε το σκιτσάρισμα. Λουλούδια, περίεργα ζωάκια, θάλασσα, ουρανός, σύννεφα, ήλιοι, πουλιά … κάθε φύλλο και κάτι διαφορετικό.

Τα σκίτσα γέμισαν χρώματα και όταν στέγνωσαν τα χρώματα ήρθαν μικρές χρυσές πινελιές να συμπληρώσουν τα σχέδιά μου.

20190803_09213820190803_092229

20190803_09224020190803_092254

Τα φύλλα κρεμάστηκαν και πάλι για να στεγνώσουν καλά και μετά … τα σιδέρωσα. Δεν το έγραψα λάθος, απλά τα σιδέρωσα (χωρίς ατμό φυσικά και σε μέτριο σίδερο) γιατί μετά από τόσο χρώμα και νερό δεν είχαν την υφή που ήθελα. Με το σιδέρωμα έγιναν λεία και γυαλιστερά χωρίς να μοιάζουν πια με την αρχική τους μορφή του χαρτονιού.

20190705_094023

Τώρα σειρά είχαν τα εξώφυλλα. Δυο κομμάτια λεπτού κόντρα πλακέ που είχαν περισσέψει από κάποια προηγούμενη κατασκευή κόπηκαν λίγο μεγαλύτερα από το μέγεθος των φύλλων, λειάνθηκαν με γυαλόχαρτο και τα πέρασα με βερνίκι νερού. Όταν ήταν έτοιμα, τα έντυσα με σατέν ύφασμα που το κόλλησα με ξυλόκολλα.

Πλέον όλα ήταν »σχεδόν» έτοιμα και έπρεπε να γίνει η βιβλιοδεσία.

Το πως μέτρησα και άνοιξα τις τρύπες στα φύλλα μου και τα εξώφυλλα υπάρχουν αναλυτικά σε αυτό το Blog , μια που κι εγώ ακολούθησα τις οδηγίες της Birgit.

20190708_12012120190709_101552

20190709_112411

Όταν τελείωσε η βιβλιοδεσία μου, έβαλα τις τελευταίες πινελιές με την διακόσμηση των εξώφυλλων. Κομμάτια δαντέλας και λουλούδια από σατέν κορδέλες και χάντρες έγιναν ένα πολύχρωμο μπουκέτο που έντυσε το ροζ σατέν της βάσης.

20190711_172906

Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να φτιάξουμε από ένα απλό χειροποίητο σημειωματάριο, ημερολόγιο, album, οτιδήποτε θα μπορούσε να φανταστεί κανείς και φυσικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οποιαδήποτε ποιότητα χαρτιού, σε οποιοδήποτε πάχος και σε οποιοδήποτε σχήμα, να βάλουμε πολύχρωμα φύλλα, να φτιάξουμε σκίτσα ή γιορτινές συνθέσεις, να προσθέσουμε εξώφυλλα από χαρτόνια, ξύλο ή πλαστικό.

Αφήστε την φαντασία σας ελεύθερη και δημιουργήστε!9ad42494c91af23e45b110edf121a8fb--book-binding-cahier-diy

Φθινόπωρο!

20190905_122716

Άρχισαν τα φθινοπωρινά κλαδέματα κι οι βοηθοί γατο – εργάτες μου με περιγελούν ανεβοκατεβαίνοντας στον κέδρο.

20190905_125429
Είναι κι αυτά τα μικρά πονάκια, που έρχονται στο σώμα μετά απ τα ξεκαθαρίσματα να θυμίσουν το αμείλικτο πέρασμα του χρόνου.
Καθώς μετράω κάθε ρίζα που φύτεψα βρίσκω πως είναι παράσημα αυτοί οι πόνοι από τις μάχες που έδωσα με μια χέρσα γη.
Ήμουν άμαθη σ αυτόν τον πόλεμο, να σκάβω, να ξεβοτανίζω, σκαλίζοντας να δίνω οξυγόνο στην γη και κάθε μάχη μαζί της άφηνε και μια πληγή.
Όμως τι απόλαυση μετά τις πληγές και τα παράσημα να μετράς και τα τριαντάφυλλα, τα καρύδια, τους λοτούς, τα βύσσινα και τους προυνούς!

Χωρίς όρια η απλοχεριά της φύσης, αν της χαρίσεις μια σταγόνα νερό θα στο ανταποδώσει σε ψυχική ηρεμία.
Αν της χαρίσεις ένα ταπεινό σποράκι θα σε μάθει
πως γεννιέται η ζωή!    ___

 

Unbounded by the generosity of nature,
if you give her a drop of water
will restore her to peace of mind.
If you give her a humble seed
will know how life is born!

 

 

Ανάλογα με την Διάθεση διαλέγεις και το Άλογο

Για τους γρήγορους αναβάτες
έχουμε γρήγορα άλογα
Για τους αργούς αναβάτες
έχουμε αργά άλογα
Για εκείνους που δεν έχουν ποτέ ανέβει σε άλογο
έχουμε άλογα που δεν τα έχει καβαλήσει ποτέ κανείς!

6d4e5b01394e8fc3da14eb9cf5b9779a

Όταν είδα αυτή την πινακίδα πρώτα έβαλα τα γέλια με τις δυο τελευταίες προτάσεις !
Πρώτα βέβαια ήταν τα γέλια και μετά το μυαλό μου έκανε ένα τεράστιο άλμα και έφτασε στην απλή καθημερινότητα ενός ανθρώπου. Θα μπορούσε να είναι μια πινακίδα που θα κρέμεται επάνω από το κεφάλι του καθενός μας. Ανάλογα με την διάθεσή μας διαλέγουμε και τον τρόπο που θα ζήσουμε την μέρα. Θα πάμε αργά καβάλα στον χρόνο μέσα σε μια νωχελική ραστώνη ή θα καβαλήσουμε τον »διάολο» και θα τρέξουμε να προλάβουμε όλα όσα βασανίζουν το μυαλό μας;
Κι αν κάποιο πρωινό ξυπνήσουμε με ερωτηματικά; Αν θέλουμε απλά να πάμε έτσι χωρίς πρόγραμμα με τα χέρια στις τσέπες ή με έναν σάκο στον ώμο που θα μας βγάλει ο δρόμος;
Τότε θα καβαλήσουμε το άλογο που κανένας άλλος δεν έχει καβαλήσει και η τύχη θα αποφασίσει αν αυτό το άλογο θα μας βγει μουλάρι που θα μας πετάξει απ’ το σαμάρι με ότι αυτό συνεπάγεται ή θα μας βγει ο Ροσινάντε του Δον Κιχώτη και θα μας πάει μακριά στο όνειρο.
Μέχρι τώρα έχω καβαλήσει και τα τρία είδη αλόγων, αλλά αν κάνω απολογισμό το πιο ωραίο και τρελό ταξίδι ήταν με τον Ροσινάντε.

 

 

_

When I saw this sign I first laughed with the last two sentences!
First of all, I was laughing and then my mind made a huge leap and reached the simple everyday life of a man. It could be a sign that hangs over each other’s head. Depending on our mood, we also choose the way we live the day. Are we going to ride slowly in time into a lazy breed or do we go off the fuck and run to prevent everything that is raining our minds?
And if one morning wake up with question marks? If we simply want to go without a program with our hands in the pockets or with a sack on the shoulder, which will make our way?
Then we will ride the horse that no one else has ridden and luck will decide if this horse will get us a mule that will fly us out of the saddle with what this is or will come out of Rocinade of Don Quixote and it will take us away to dream.
So far, I have ridden all three types of horses, but if I report, the most beautiful and crazy trip was with Rocinade.

 

Ή σπινιάρω ή γερνάω !

Τελευταία γράφω δυσλεκτικά. Χάνω γράμματα ή τρέχουν τόσο τα χέρια μου επάνω στο πληκτρολόγιο σαν να με κυνηγά μια αόρατη απειλή και βάζω περισσότερα γράμματα από όσα χρειάζεται μια λέξη, αλλάζω τις θέσεις των γραμμάτων, παραλείπω και μερικά και όταν πάω να διαβάσω τι έγραψα νομίζω πως κάποια άλλη κάθεται στην θέση μου και βάζει τις σκέψεις της στην οθόνη. Ξανατρέχω το κείμενο, κάνω προσθαφαιρέσεις μήπως και βγει νόημα και μετά αναρωτιέμαι αν έχω γίνει τόσο γρήγορη … πάντα ήμουν γρήγορη στο τυφλό σύστημα… μα πόσο πιο γρήγορη πια; πληκτρολόγιο είναι όχι μοτοσυκλέτα να σπινιάρεις!

478429839d32e51da695bdd56a003cd2

Υπάρχει όμως και άλλη εκδοχή ! Θα είναι που πέρασαν τα χρόνια και βαράνε τα δάχτυλα ότι θέλουν κι όταν το θέλουν, είναι που τρέχουν πιο πολύ οι σκέψεις να προλάβουν να βγουν από τα σκοτάδια, να ξεκολλήσουν από τις άκρες του μυαλού μήπως κι αν περάσει η ώρα τους ξεχαστούν και πάλι και δεν τους ανοίξει κανείς την πόρτα για να δουν το φως. Θα είναι που βαρέθηκαν τα χέρια πια να υπακούν σε εντολές – Σήκωσε αυτό, – Βάλε αυτό στην θέση του, – Άνοιξε εκείνο, – Μάζεψε ότι βρήκες, -Μη χαζεύουν τα χέρια σου κουνήσου … να δεις που αυτό είναι, οι σκέψεις και τα χέρια κάνουν επανάσταση εναντίων μου κι εγώ είμαι πια πολύ βαριεστημένη για να διατάξω να συμμαζευτούν κι έτσι χαμογελάω όταν τα βλέπω να ξεπετάγονται αυθαίρετα τα γράμματα εμπρός μου , όταν βλέπω τις άγνωστες λέξεις που γράφω και τους λέω κρυφά – Καλώς ήρθατε φίλες μου , για πλησιάστε να το συζητήσουμε μπας και βγάλουμε άκρη για το τι θέλει να πει ο ποιητής!

Πάντως από τις δυο εκδοχές προτιμώ την πρώτη … μεταμορφώθηκα σε μοτοσυκλέτα και σπινιάρω στα πλήκτρα ….

I recently wrote dyslexically. I’m losing letters or running my hands on my keyboard as if hunting for an invisible threat and putting more letters than a word needs, changing the positions of the letters, skipping a few and when I go to read what I wrote I think somebody else is sitting in My position and puts her thoughts on the screen. I’m reversing the text, making additions and making sense and then wondering if I’ve been so fast … I’ve always been fast in the blind system … but how quicker now? Keyboard is no motorcycle to spin!

But there is another version! It will be over the years and they will wear the fingers that they want, and when they want it, they are the ones that run the most of the thoughts to get out of the darkness, to get off the edges of the mind if their time is forgotten again do not open the door to see the light. It will be that your hands are bored to obey orders – Pick up this, – Put this in its place, – Open that, – Gather that you found, – Do not wake your hands, move … see what it is, thoughts and hands they are revolting against me and I am now too bored to order to join and so I smile when I see them arbitrarily throwing the letters in front of me when I see the unknown words I write and tell them secretly – Welcome my friends, come close to it we talk about it and take a tip for it what does the poet mean to say!

However, from the two versions I prefer the first … I was transformed into a motorcycle and spins on the keys ….

Χρωματίζοντας την ψυχολογία μας

 

Είναι ένα τεράστιο και ανεξάντλητο κεφάλαιο η »ψυχολογία των χρωμάτων» και πως αυτή επηρεάζει γενικότερα την ζωή μας και την καθημερινότητά μας, ξεκινώντας από την επίδραση που έχει χρώμα στα ρούχα μας, το χρώμα της μέρας που θα αντικρίσουμε μόλις ανοίξουμε το πρωί το παράθυρο, το χρώμα που θα δώσει το στίγμα του στο μαγαζί που θα μπούμε να ψωνίσουμε, το χρώμα που θα έχει ο χώρος που δουλεύουμε …

Όλα αυτά θα έχουν να κάνουν με την ψυχολογία της κάθε μας μέρας ξεχωριστά. Θα είμαστε αισιόδοξοι άραγε; Θα είμαστε σε γαλήνη , σε έξαψη, σε ισορροπία; Θα είμαστε φιλικοί, χαρούμενοι ή απλά θα σερνόμαστε γύρω από τον εαυτό μας προσπαθώντας να προσδιορίσουμε την αιτία της αποδυναμωμένης ψυχολογίας μας; Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο τα χρώματα έχουν ένα μεγάλο μέρος ευθύνης για τον ψυχικό μας κόσμο και θα κρατήσω την ερμηνεία των χρωμάτων όπως την δίνει ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε.

redpeppers

Το αγαπημένο μου χρώμα σε όλες τους τις αποχρώσεις είναι το ΚΟΚΚΙΝΟ

Θέλω να ξεκινήσω με ένα έντονο χρώμα, ζωηρό, γεμάτο ενθουσιασμό. Όπως το κοιτάμε μας δίνει την αίσθηση μιας τεράστιας δύναμης.

Μέσα στο σκοτάδι έχει μια έντονη βαρύτητα, ενώ στο έντονο φως αποκτά μια πιο ασθενή απόχρωση . Αν βάλει κάποιος κόκκινα γυαλιά και κοιτάξει το τοπίο γύρω του θα αισθανθεί δέος από τις αποχρώσεις που αναδεικνύονται εμπρός στα μάτια του. Τα σκούρα χρώματα γίνονται ένα ποτάμι από αίμα, τα πιο φωτεινά χρώματα γίνονται ένα συνονθύλευμα χαράς και ευεξίας. 

Αν όμως το δούμε σε έναν κλειστό χώρο, αν βάψουμε σε ένα δωμάτιο τους τοίχους με κόκκινο σε κάθε απόχρωσή του, γρήγορα αυτό το χρώμα θα γίνει αποπνικτικό, δεσμευτικό, θα νοιώσουμε πως αυτό που χρειαζόμαστε είναι ελευθερία και απεξάρτηση από αυτό.

yellow autumn

Ένα χρώμα που δίνει χαρά και ευχάριστη διάθεση είναι το ΚΙΤΡΙΝΟ

Είναι το χρώμα που σχετίζεται με το πνεύμα και στα πειράματα με πρίσμα εμφανίζεται να επεκτείνεται από μόνο του, να ενώνεται με το λευκό, να παιχνιδίζει μαζί του πριν ενωθεί με το μπλε και σχηματίσει το πράσινο ή πριν φτάσει στο κόκκινο και γίνει εύθυμο πορτοκαλί.

Είναι ένα απόλυτα καθαρό χρώμα που κουβαλά μαζί του γαλήνη και δύναμη και όμως από την άλλη έχει μια τάση αρνητική, δυσάρεστη. Επάνω σε ένα ύφασμα μπορεί να χάσει την λάμψη του κι από ένα χαρούμενο χρώμα να γίνει πόλος αγανάκτησης και αποστροφής, όπως ήταν τα κίτρινα υφασμάτινα αστέρια των Εβραίων ή οι κίτρινοι κύκλοι στα μαντήλια τους. Αυτό το χρώμα έχει μέσα του τόσο φως που είναι αδύνατον να παραμείνεις κλεισμένος σε ένα δωμάτιο μαζί του. Θα σε καταπιεί, θα πάρει όση ενέργεια έχεις και θα φέρει στο φως τις αδυναμίες σου.

peacockblue

Καθώς φεύγουμε από το φως και πλησιάζουμε το σκοτάδι συναντάμε το ΜΠΛΕ 

Αν το καθαρό κίτρινο δείχνει το φως, το μπλε έρχεται να μας θυμίσει πως υπάρχει το σκοτάδι κι αυτό είναι η αρχή του. Είναι ένα αντιφατικό χρώμα μεταξύ του ενθουσιασμού και της αντίδρασης που διεγείρει κάθε αρνητική ιδέα και φέρνει μια παράξενη ηρεμία που μοιάζει να χάνεται μέσα στην σιωπή που φέρνουν τα σκοτάδια.

Παρατηρώντας τον ορίζοντα, τα μακρινά βουνά, τον ουρανό βλέπουμε ένα μπλε που φεύγει αχνοφαίνοντας μακριά από εμάς κι αν προσπαθήσουμε μέσα από ένα μπλε γυαλί να κοιτάξουμε τον κόσμο γύρω μας θα μας δημιουργήσει μια μελαγχολία, θα μας φανεί πως όλα αρχίζουν να σκοτεινιάζουν γύρω μας. Σε ένα καθαρά μπλε δωμάτιο θα νοιώσουμε πως έχουμε έναν τεράστιο χώρο γύρω μας, όμως αυτός ο χώρος είναι κρύος, ψυχρός, μας διώχνει από κοντά του.

nature-green

Ποιο χρώμα σου έρχεται στο νου όταν μιλάς για την φύση ; Μα φυσικά το ΠΡΑΣΙΝΟ

Καθώς θα ενωθούν δυο δυνατά χρώματα, το κίτρινο και το μπλε, το μάτι μας θα πιάσει μια γλυκιά απόχρωση που την ονομάζουμε »πράσινο». Εδώ έρχεται η γαλήνη, η ανάπαυση, το μυαλό χάνεται μέσα στο χρώμα, ηρεμεί χωρίς να αναρωτιέται για το πως δημιουργήθηκε ένα τόσο καθαρό χρώμα μέσα από την ισορροπία του κίτρινου και του μπλε. Ακόμα και τον Παράδεισο τον έχουμε συνδέσει με την ηρεμία του πράσινου χρώματος και του γαλάζιου.

Το πράσινο είναι το χρώμα της αναγέννησης, της καινούργιας ζωής μετά από τον ύπνο και τα σκοτάδια του Χειμώνα και δεν έχει να δημιουργήσει κανένα πάθος… ούτε θλίψη, ούτε μια θυελλώδη χαρά. Μπορεί να ζήσει κάποιος μέσα σε ένα πράσινο δωμάτιο , σύντομα όμως θα νοιώσει μια απέραντη πλήξη και μοναξιά.

orange

Και τώρα πάμε σε μια δυνατή ένωση … ΚΟΚΚΙΝΟ και ΚΙΤΡΙΝΟ για να πάρουμε το ελπιδοφόρο ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

μια ζεστασιά γεμίζει την ψυχή μας, μια ανεξήγητη χαρά και η αίσθηση πως μέσα μας έχουμε μια ανεξάντλητη ενέργεια μας κάνει να θέλουμε να αγγίξουμε αυτό το περίεργο χρώμα που γίνεται ανάλαφρο αν του προσθέσουμε κίτρινο και βαθαίνει αν του βάλουμε μια ακόμα σταγόνα κόκκινο. Αυτό το ζεστό χρώμα αντιπροσωπεύει την λάμψη της φωτιάς και η φωτιά είναι ενθουσιασμός, είναι δύναμη. Κι όμως ακόμα κι αυτό το χρώμα έχει μια αρνητική πλευρά. Ένα ύφασμα βουτηγμένο σε κόκκινο – κίτρινο χρώμα ξεσηκώνει και ειδικά τα ζώα μοιάζει να εξοργίζονται από αυτό.

Αφήνοντας πίσω μας ένα ζεστό χρώμα ερχόμαστε σε μια άλλη ένωση.

flower purple

ΜΠΛΕ και ΚΟΚΚΙΝΟ που μας δίνει το ΜΟΒ. Ένα δυνατό χρώμα όπως είναι το κόκκινο αφήνει να εισχωρήσει μέσα του το μπλε , να ενωθεί μαζί του και αντίθετα από τις θετικές αντιδράσεις που έχουμε με το κόκκινο – κίτρινο, εδώ αυτή η ένωση που καταλήγει στο μοβ μάλλον μοιάζει ενοχλητική. Ακόμα κι αν η διαβάθμιση μας βγάλει ένα απαλό λιλά και πάλι έχουμε ένα όμορφο μεν χρώμα αλλά άτονο, χωρίς χαρούμενη διάθεση. Έχουμε απλά ένα ψυχρό χρώμα που έχει συνδεθεί με την θλίψη, με την παραίτηση, με την έλλειψη ζωτικότητας. Ακίνητα μένουν τα συναισθήματα εμπρός στο μοβ, σαν να αναρωτιέται η ψυχή αν θέλει να δακρύσει ή να μείνει αμέτοχη σε ότι γίνεται γύρω της.

Και για το τέλος….

Άφησα τελευταία δυο χρώματα που συνδέονται με το φως και το σκοτάδι. Το λευκό και το μαύρο. Ο Γκαίτε μας λέει πως υπάρχει μια άμεση σχέση μεταξύ του σκότους και του φωτός. Το σκοτάδι έρχεται να διώξει την δύναμη που έχει το φως και στον αντίποδα το φως έρχεται να αποδυναμώσει το σκοτάδι.

black

ΜΑΥΡΟ

Υπάρχει μια απύθμενη σιωπή γύρω από το μαύρο, μια ακινησία, το απόλυτο τίποτα. Δεν υπάρχει αρχή αλλά ούτε και τέλος, κανένα βάθος και ένα συναίσθημα βάρους πλημμυρίζει την ψυχή μας στην θέα του. Σε αντίθεση με το μπλε που φαινομενικά απομακρύνεται όσο το κοιτάς, το μαύρο μοιάζει να έρχεται κατ’ επάνω μας, να μας καταπίνει στην ακινησία του. Αυτό το απόλυτο τίποτα του μαύρου όμως είναι που κάνει οποιοδήποτε χρώμα να ζωντανεύει όταν βρεθεί επάνω του, ακόμα και το πιο άτονο χρώμα, το πιο αδύναμο παίρνει ζωή επάνω σε μια μαύρη επιφάνεια.

whitecolor

ΛΕΥΚΟ

Κατά τους ιμπρεσιονιστές είναι ανύπαρκτο σαν χρώμα, γι αυτό και θεωρείται »μη χρώμα». Αν συγκρίνουμε όλα τα χρώματα με κάποιον ήχο, το λευκό δεν βγάζει κανέναν ήχο, είναι το σημείο της παύσης, της ακινησίας, της σιωπής. Αυτή η σιωπή όμως που βγάζει το λευκό είναι η παύση πριν την έναρξη του ήχου, είναι το σκαλοπάτι που δίνει την δυνατότητα στην μουσική να ξεκινήσει ξανά. Κάπως έτσι ενεργεί και στον ψυχισμό μας. Σαν την ευκαιρία να ξεκινήσει κάτι καινούργιο μέσα από την παύση του λευκού.

the-british-336874_640

Έχουμε όμως ακόμα μια ένωση, αυτή του απόλυτου αποπνικτικού μαύρου και του φωτεινού λευκού για να πάρουμε το ΓΚΡΙΖΟ.

Σοφιστικέ ή βαρετό; Χαρά ή λύπη; Φωτεινό ή σκοτεινό; Αναποφάσιστο χρώμα , κρύο. Αν του προσθέσεις μαύρο σε πνίγει, αν το ξανοίξεις με λευκό όμως σαν να αχνοφαίνεται μια σταγόνα ελπίδας. Σε ένα γκρίζο δωμάτιο οι βαθμοί θερμοκρασίας πέφτουν αισθητά γι αυτό και είναι ένα χρώμα χωρίς ερμηνείες, χωρίς να ξέρει κανείς αν το θέλει ή όχι.

Εδώ τελειώνουμε την κατά τον Γκαίτε ερμηνεία των χρωμάτων μέσα στην ψυχολογία μας, όμως θέλω να φύγω από τον κόσμο της Δύσης και να συνεχίσω στους μυστικούς κόσμους της Ανατολής. Να πάω στην ζωτική ενέργεια που ρέει από το σώμα μας και να την εξηγήσω μέσω των χρωμάτων. Θα επανέλθω λοιπόν να μιλήσουμε για τα Chakra, τους 7 αόρατους τροχούς που είναι τα ενεργειακά κέντρα του σώματός μας και την ζωτικότητα που ρέει μέσα από αυτά, για την μεγάλη σημασία που έχουν για την υγεία και την ψυχολογίας μας και πόσο αρνητικά μας επηρεάζει η δυσλειτουργία τους.

Χρωματικές Συγχορδίες

Μια έκπληξη περίμενε τον Γιοχάνες Ίττεν όταν θέλοντας να ηρεμήσει τις αντιδράσεις των φοιτητών του για την διδασκαλία του , τους έδωσε σαν άσκηση να δημιουργήσει ο καθένας τους την δική του χρωματική συγχορδία.
Πόση διαφορετική αντίληψη είχε ο καθένας από αυτούς επάνω στα χρώματα.
Του έδωσαν τις δημιουργίες τους , όλες διαφορετικές και μέσα από αυτές ανακαλύπτει πόσο ξεχωριστά αντιλαμβάνεται το κάθε παιδί τις χρωματικές αρμονίες. Έχει εμπρός του τόσα διαφορετικά χαρτιά και τότε αρχίζει να ξεχωρίζει τις ασκήσεις και να ψάχνει να βρει μαντεύοντας ποιος έκανε ποια. Είναι απόλυτα σωστός όταν αρχίζει να δίνει στο κάθε παιδί την άσκηση που έκανε και το συμπέρασμα είναι πως παιδιά με ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα βάζουν ανοιχτά χρώματα στην άσκηση ενώ με πιο σκούρα επιδερμίδα η χρωματική συγχορδία ολοκληρώνεται με κόκκινο-μπλε-μαύρο! Η πρώτη αντίληψη των χρωμάτων έχει να κάνει με το πως βλέπουμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη μας.

Η ΘΕΩΡΕΙΑ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ
Έφτανε ένα τεράστιο Big Bang για να δημιουργηθεί μαζί με την γη το θαύμα των χρωμάτων.
Εν αρχή είναι … το απόλυτο σκοτάδι, εκεί που το χρώμα δεν μπορεί να υπάρξει και κυριαρχεί το υποκειμενικό μαύρο μέχρι που 400.000 χρόνια μετά (τα συμβατικά τηλεσκόπια μέχρι εκεί μπορούσαν να μετρήσουν την διασπορά του φωτός) αρχίζουν να διαλύονται τα σκοτάδια και εμφανίζονται τα χρώματα.  Εκατομμύρια χρώματα που το ανθρώπινο μάτι δεν μπορεί να δει και ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να συλλάβει σε όλο τους το φάσμα. Ακόμα και το λευκό χρώμα με την »οπτική» του Νεύτωνα αποδεικνύεται πως είναι ένα σύνθετο σύνολο ανακατεμένων χρωμάτων.

275361ca2b4f36241c4083295bbd4346

Ο Γκαίτε μας λέει στην θεωρία των χρωμάτων ( μια πραγματεία του 1810 που ενέπνευσε τον Καντίσκι και την πρώιμη αφηρημένη ζωγραφική)πως »το σκοτάδι είναι μια διαβάθμιση των χρωμάτων» και πως το φως ή το σκοτάδι είναι απαραίτητα για την παραγωγή τους.
Με την »Θεωρεία των Χρωμάτων» έρχεται σε αντίθεση με την Νευτώνεια οπτική που βλέπει χρώματα μόνο στο φως, περιγράφοντας στην μελέτη του πως κοιτώντας μέσα από ένα πρίσμα έναν λευκό τοίχο αυτός παρέμεινε λευκός, ενώ όταν το πρίσμα περνούσε επάνω σε μια σκοτεινή περιοχή άρχισαν να φαίνονται χρώματα και τελικά γύρω από το περβάζι ενός παραθύρου ανακάλυψε ένα τεράστιο φάσμα χρωμάτων που έμοιαζε να αναδύεται από τα σκοτάδια.Ο Νεύτων είχε παρατηρήσει το χρωματικό φάσμα μέσα από ένα πρίσμα, από ορισμένη απόσταση και επάνω σε σταθερό σημείο. Βέβαια μεταξύ των δυο υπάρχουν πολλές διαφορές στις παρατηρήσεις τους όπως ότι ο Νεύτων υποστήριξε πως το λευκό μπορεί να αναλυθεί σε 7 καθαρά χρώματα ενώ κατά τον Γκαίτε δυο είναι τα καθαρά χρώματα… το κίτρινο και το μπλε και όλα τα υπόλοιπα είναι διαβαθμίσεις τους.
Όλα αυτά όμως είναι όσα μπορεί να δει και να ξεχωρίσει το ανθρώπινο μάτι και φυσικά στον κάθε άνθρωπο διαφέρει αυτή η αντίληψη. Υπάρχουν αυτοί που έχουν αχρωματοψία και υπολογίζεται πως βλέπουν μόνο δέκα χιλιάδες χρώματα καθώς διαθέτουν μόνο δυο τύπους ειδικευμένων νευρικών κυττάρων »κωνία». Ένα υγιές μάτι διαθέτει τρία »κωνία» κι έχει την ικανότητα να βλέπει ένα εκατομμύριο διαφορετικά χρώματα . Υπάρχουν όμως και άνθρωποι »τετραχρωματικοί» , κυρίως γυναίκες που χάρη σε μια γενετική μετάλλαξη υπολογίζεται ότι βλέπουν εκατό εκατομμύρια χρώματα.

rainbowSulpture It's strands of thread
Τι συμβαίνει όμως όταν θέλουμε να αρπάξουμε αυτά τα χρώματα μέσα από ένα πρίσμα και να τα βάλουμε να εκφραστούν για εμάς; Εδώ φτάνουμε πλέον στις χρωστικές ουσίες που μέχρι πριν μερικά χρόνια τις παίρναμε από την γη όπως η ώχρα ή το κιννάβαρη … ή από οργανικές ουσίες όπως η πορφύρα ή από φυτά όπως το κιτρινοπορτοκαλί σαφράν, το ινδικό λουλάκι ή ή ίσατη με το έντονο μπλε, το ριζάρι που βγάζει το κόκκινο … και πριν τον 19ο αιώνα που γίνεται η έκρηξη της βιομηχανίας των χρωμάτων όλες αυτές οι χρωστικές και οι πρώτες ύλες σύνδεσης των χρωμάτων, ήταν πανάκριβες. Έπρεπε να έρθει η οργανική χημεία για να ανακαλύψει την δομή των χημικών ενώσεων των χρωμάτων και να φτάσουμε πλέον στην παραγωγή συνθετικών χρωμάτων.
Πόσα χρώματα όμως χρειαζόμαστε να έχουμε στην παλέτα μας για να δημιουργήσουμε τις δεκάδες χιλιάδες αποχρώσεις που χρειάζεται ένας πίνακας; Χρησιμοποιώντας απλά τον τροχό του συστήματος RYB μόνο τρία , τα πρωτογενή χρώματα.

 

foto: Rainbow Sulpture. It’s strands of thread

20190507_123834-1

Red Yellow Blue. Κόκκινο, κίτρινο, μπλε. Από αυτά τα τρία χρώματα θα δημιουργήσουμε όλους τους υπόλοιπους χρωματικούς συνδυασμούς που χρειαζόμαστε και ξεκινάμε από τα δευτερογενή χρώματα που είναι το

Πορτοκαλί = Κόκκινο + Κίτρινο

Πράσινο = Κίτρινο + Μπλε

Μοβ = Μπλε + Κόκκινο

Παίρνοντας λοιπόν αυτά τα έξη πλέον χρώματα αρχίζουμε να δημιουργούμε τα τριτογενή που παράγονται από αυτά και είναι πραγματικά αμέτρητες οι αποχρώσεις που θα μας προκύψουν.

Munsell color tree

( Στο τρισδιάστατο δέντρο χρωμάτων του Munsell βλέπουμε ξεκάθαρα τι εννοούμε σχετικά με τις αποχρώσεις των χρωμάτων)

Βέβαια η κάθε εταιρεία δίνει την δική της γκάμα χρωμάτων, γι αυτό και θα δούμε και σημαντικές αποκλείσεις στα ίδια χρώματα … πχ το κόκκινο δεν είναι το ίδιο από εταιρεία σε εταιρεία και όλες κατασκευάζουν εκτός από τα πρωτογενή και δευτερογενή χρώματα μια μεγάλη ποικιλία χρωματικών αποχρώσεων ώστε και ο πιο αρχάριος να μπορεί να δημιουργήσει κάθε επιθυμητό χρωματικό αποτέλεσμα.

20190508_101653-1

(foto: Παίζοντας με τα χρώματα. Ένας απλός πίνακας -υδατογραφία-  που έφτιαξα και δείχνει τα πρωτογενή χρώματα και τα παράγωγά τους )

Τώρα κατά πόσο είναι επικίνδυνες όλες αυτές οι χρωστικές; Ναι η αλήθεια είναι πως ειδικά με τις σκόνες που είναι πρώτη ύλη, έχουμε να κάνουμε με καρκινογόνα υλικά και θέλουμε καλό πλύσιμο μετά από κάθε επαφή με αυτά τα χρώματα και καλά αερισμένους χώρους. Για παράδειγμα το white flake που ήταν το μόνο αδιαφανές λευκό από την αναγέννηση ως σήμερα ή Naples yellow που περιέχει μόλυβδο, τα χρώματα που βγαίνουν από την οξείδωση του κοβαλτίου και περιέχουν αρσενικό όπως το μπλε ή το πράσινο. Γι αυτό καλύτερα όσοι δεν γνωρίζουν να αγοράζουν έτοιμες πάστες του εμπορίου και να μην έρχονται σε επαφή με πρώτες ύλες.
Δεν υπάρχει τέλος σε μια συζήτηση που έχει θέμα τα χρώματα, τα παράγωγά τους, τις ύλες, την ιστορία τους, τις πρώτες εφαρμογές μέσα στους αιώνες και έχουμε να μιλήσουμε ακόμα για την ψυχολογία των χρωμάτων, για τα λάδια, τις σκόνες, τα ακρυλικά …

20190507_211606-1

(foto: μια απλή άσκηση χρωμάτων)

Προς το παρόν μπαίνει μια άνω τελεία και μια προτροπή. Αγγίξτε τα χρώματα, βουτήξτε τα δάχτυλά σας μέσα στο χρώμα και παίξτε με αυτά , δημιουργήστε σχήματα, γραμμές, καμπύλες και γεμίστε με χρώμα την ζωή σας διώχνοντας μακριά για λίγη ώρα κάθε σκέψη. Αν μάλιστα τα συνδυάσετε με την αγαπημένη σας μουσική θα γνωρίσετε έναν κόσμο ηρεμίας και περισυλλογής, ότι καλύτερο για την εποχή της ταχύτητας και της πίεσης που ζούμε.

 

20190508_102017(foto: σε ένα μικρό σιδερένιο βαλιτσάκι η δική παλέτα watercolours από πλάκες χρωμάτων μέσα σε κάψουλες καφέ για πιο εύκολη χρήση και πλαστικές ροδέλες για αφαίρεση του περιττού χρώματος από τα πινέλα μου)

 

color wheel

foto: Μια ακόμα ρόδα των χρωμάτων που μας δίνει πιο αναλυτικά τις αποχρώσεις.